Jak rozpoznać kłamstwo?

22-09-2009

fot.:www.thesun.co.uk

NA TROPIE KŁAMSTWA

Wyobraź sobie taką sytuację: spotykasz swoją przyjaciółkę, uśmiechasz się do niej i mówisz, że jest ci bardzo smutno. Uwierzy ci? Oczywiście, że nie – dostrzega rozbieżność pomiędzy ekspresją twojej twarzy, a wypowiadanymi przez ciebie słowami. Zapewne pomyślałaś teraz, że przecież nikt się uśmiecha, gdy jest mu smutno – i tak właśnie jest na poziomie naszej świadomości. Jednak biorąc pod uwagę reakcje podświadome, świat wygląda zupełnie inaczej.

Podświadomość odpowiada za odruchy bezwarunkowe ludzkiego organizmu, np. oddychanie. Choć kłamca bez trudu kontroluje mimikę swojej twarzy, nie ma wpływu na cały szereg podświadomych reakcji, które bezlitośnie obnażają jego kłamstwo. Niełatwo jest kontrolować swoją podświadomość – bez gruntownej wiedzy o sobie, jest to praktycznie niemożliwe.

Poniższe porady nie opierają się na logicznych czy intuicyjnych metodach wykrywania kłamstwa, lecz na rzetelnych badaniach psychologicznych. Mają one służyć jedynie jako pomoc, wsparcie – nie stosuj ich do ostatecznej oceny czyjegoś zachowania! Jednakże, im więcej odnajdziesz "oznak" kłamstwa, tym bardziej prawdopodobne jest, że twój rozmówca kłamie.

Język ciała

Kłamca ma podświadome pragnienie schowania się, i jako że nie może nagle wstać i uciec, pragnienie to odbija się w jego gestach i postawie ciała. Kłamca może więc "kulić się w sobie" starając się, aby jego ciało zajmowało jak najmniej przestrzeni – np. nie siedzi prosto, jego plecy są lekko zaokrąglone.

Kłamca zazwyczaj trzyma swoje dłonie w ukryciu (np. w kieszeniach), osoba prawdomówna wręcz przeciwnie - często eksponuje swoje dłonie.

Kłamca często dotyka swojej twarzy, nosa i uszu (np. pocieranie nosa), natomiast wzdraga się przed dotknięciem klatki piersiowej i okolic serca – reakcja częsta, gdy kłamiąca osoba ma poczucie winy i źle się czuje ze swoim postępowaniem.

Kontakt wzrokowy

Kłamca unika bezpośredniego kontaktu wzrokowego – zamiast patrzeć w oczy swojemu rozmówcy, spogląda na znajdujące się wokół niego przedmioty.

Według NLP kierunek, w który spoglądają nasze oczy, zależny jest od zachodzącego w mózgu procesu.
I tak wzrok osoby prawdomównej skierowany jest na prawo i ku górze – w umyśle następuje przywoływanie rzeczywistych obrazów, rzeczy i wspomnień.
Wzrok osoby kłamiącej skierowany jest na lewo i ku górze – sygnał fantazjowania, wyobrażania sobie i tworzenia czegoś nowego.

Zdenerwowanie

Niemalże każdy, kto kłamie, odczuwa zdenerwowanie – jego poziom zależny jest stopnia "profesjonalizmu" kłamcy. Jeśli więc podejrzewasz kłamstwo, spróbuj jak najczęściej poruszać "podejrzane" tematy i obserwuj reakcje swojego rozmówcy. Jeśli stanie się on wyraźnie zdenerwowany, spróbuje zmienić temat, a nawet zacznie się pocić, możesz mieć pewność, że kłamie!

Poniżej podajemy najbardziej oczywiste oznaki zdenerwowania:

obgryzanie paznokci
częste zmienianie pozycji ciała
nerwowe stukanie stopą o podłogę lub palcami np. o blat stołu
pogwizdywanie
pocenie się

Objawy te ustąpią, jak tylko zejdziecie z rozmową na "bezpieczne" tematy – osoba, która kłamie, momentalnie się rozluźni, może zacząć głęboko oddychać, przejawiać otwarte gesty.

Unikanie tematu

Osoba, która kłamie, będzie unikać poruszania każdego, choćby nieznacznie powiązanego z kłamstwem tematu. Jeśli więc podejrzewasz kogoś o kłamstwo, porusz temat nawiązujący do niepokojącej cię sytuacji - ale bez odnoszenia się do niej bezpośrednio - i sprawdź, czy twój rozmówca spróbuje zmienić temat.

Brak asertywności

Osoba, która kłamie, staje się mniej pewna siebie, brakuje jej również asertywności. Spróbuj poprosić "podejrzaną" osobę o coś, na co w "normalnych warunkach" bardzo niechętnie wyraziłaby zgodę.

Nieszczery uśmiech

Szczery uśmiech angażuje więcej grup mięśniowych niż uśmiech fałszywy – aktywne są m.in. grupy mięśniowe znajdujące się dookoła oczu, tworzące "kurze łapki". Uśmiech wymuszony angażuje jedynie mięśnie wokół ust – pozostałe grupy mięśniowe pozostają nieaktywne.

Przytaczanie zbyt wiele dowodów

Notoryczny kłamca, który mówi prawdę, zacznie przytaczać bardzo dużo dowodów świadczących o swojej prawdomówności – dzieje się tak, gdyż sam nie postrzega swojej szczerej wypowiedzi za wystarczający dowód. Nieświadomie mówi: tym razem nie jest tak, jest zwykle, tym razem nie kłamię, uwierz mi.

Konfrontacja

Kłamca, zapytany wprost, może unikać bezpośredniej odpowiedzi na twoje pytanie, może także bardzo wolno powtórzyć twoje słowa, dając sobie czas na wymyślenie wiarygodnej historyjki – uważnie obserwuj kierunek, w którym spoglądają jego oczy.

Po zadaniu swojego pytania spróbuj milczeć – gdy zapada totalna cisza, kłamca zaczyna się czuć bardzo niepewnie, może zacząć przejawiać oznaki zdenerwowania lub nawet.. przyznać się do kłamstwa.

POLECAMY!

Czy ON mnie zdradza?

W jaki sposób tworzysz swoją rzeczywistość?

Jak stosować afirmacje? Potęga pozytywnego myślenia

Motywacja - napęd do życia

Drukuj stronę

Komentarze do artykułu

5 października 2009, helga3 dodał opinię:

faktycznie, to spoglądanie na lewo w trakcie opowiadania kłamstwa, sprawdza się u mnie w 100%:) nie zebym non stop kłamała, ale nawet jak mówię tzw półprawdy, mój wzrok nieświadomie ucieka na lewo:))

8 października 2009, Aisha dodał opinię:

Bardzo przydatne wskazówki. Jeśli chodzi o mnie, nie potrafię kłamać, momentalnie staję się wtedy zdenerwowana, zaczynam się jąkać, czerwienie się... siłą rzeczy muszę być prawdomówna:)

Dodaj swoją opinię