Męskie problemy: zaburzenia erekcji
12-01-2010
fot.: blog.motorcycle.com
Do niedawna przyjmowało się, że kłopoty z potencją mają zazwyczaj mężczyźni po 60. roku życia. Sytuacja ta ulega jednak zmianie: wraz z rozwojem cywilizacji, wszechobecnym stresem, a jednocześnie małą aktywnością fizyczną ludzi, zaburzenia erekcji oraz impotencja pojawiają się u coraz młodszych mężczyzn.
Szacuje się, że na zaburzenia erekcji skarży się obecnie około 1,5 miliona Polaków.
Brak konsultacji z lekarzem może doprowadzić do zaostrzenia się problemów z potencją seksualną i do trudności w kontaktach z partnerką.
Erekcja członka (wzwód) powstaje w wyniku bardzo złożonego procesu pobudzenia, w którym biorą udział: układ nerwowy (ośrodki sterujące zachowaniami seksualnymi w mózgu, rdzeniu kręgowym, nerwy, neuroprzekaźniki), układ hormonalny (np. poziom testosteronu), układ krążenia, mięśniowy, regulacja na poziomie komórkowym, bodźce erotyczne (wzrokowe, dotykowe itd.), osobowość mężczyzny, partnerki, otoczenie.
Gdyby zajrzeć do wnętrza członka, można by zobaczyć biegnące wzdłuż niego trzy rurki, zbudowane z tkanki przypominającej gąbkę. Dwie z nich to ciała jamiste, grube walce umieszczone po obu stronach prącia. Trzecia rurka to ciało gąbczaste, które obejmuje cewkę moczową i zakończone jest żołędzią.
W środku ciał jamistych znajduje się wiele jamek przedzielonych
pasemkami mięśni gładkich. To właśnie do nich
dochodzą zakończenia nerwów wywołujących erekcję i hamujących ją.
Jeżeli nerwy erekcyjne, ciągnące się od dolnego odcinka kręgosłupa do
penisa, otrzymają silny impuls, biorą górę nad nerwami hamującymi
pożądanie. Wtedy jamki ciał jamistych wypełniają się krwią, pęcznieją i zaczynają uciskać żyły doprowadzające krew do penisa. Dzięki temu
członek twardnieje i wznosi się do góry. Jeśli erekcja (wzwód) trwa
wystarczająco długo - może dojść do satysfakcjonującego obie strony
zbliżenia.
Zaburzenia erekcji [ZE] polegają na trudności w powstaniu lub utrzymaniu erekcji niezbędnej do satysfakcjonującego stosunku. Najczęściej występuje umiarkowany typ ZE, czyli erekcja niepełna oraz typ głęboki - brak erekcji.
Leki poprawiające wzwód oddziałują na układ krążenia, podwyższają drożność naczyń, dzięki czemu (wskutek naturalnego podniecenia) także do członka może napłynąć odpowiednio dużo krwi. A to już wystarcza, by zwiększył on swoje rozmiary i osiągnął właściwą twardość.
Leki na zaburzenia erekcji są całkowicie bezpieczne dla układu krążenia. Przed dopuszczeniem do sprzedaży przechodzą szczegółowe badania. Samej viagrze poświęcono 130 badań naukowych i żadne nie potwierdziło takich obaw. Wręcz przeciwnie – dowiedziono, że leki z tej grupy zwiększają przepływ krwi przez naczynia, korzystnie (regenerująco) oddziałują na nabłonek naczyń i w wielu przypadkach są stosowane w profilaktyce choroby niedokrwiennej serca. Warto dodać, że to zaburzenia erekcji często są pierwszym sygnałem, iż układ krwionośny nie działa właściwie i konieczne jest rozpoczęcie terapii, np. wyrównanie poziomu cukru. Nie ma też dowodów, by leki wspomagające erekcję wywoływały nadciśnienie. Wręcz przeciwnie - są stosowane do leczenia pierwotnego nadciśnienia płucnego.
POTENCY - PORADY DLA MĘŻCZYZN
YOHIMBE: SEKSUALNA WITALNOŚĆ DLA KOBIET I MĘŻCZYZN
AFRODYZJAKI: TAJNY ORĘŻ UWODZICIELI
SŁODKIE ZNIEWOLENIE
SEKS ANALNY DLA POCZĄTKUJĄCYCH
SEKSOWNE ZABAWY, KTÓRE DOPROWADZĄ WAS DO SZALEŃSTWA
Do niedawna przyjmowało się, że kłopoty z potencją mają zazwyczaj mężczyźni po 60. roku życia. Sytuacja ta ulega jednak zmianie: wraz z rozwojem cywilizacji, wszechobecnym stresem, a jednocześnie małą aktywnością fizyczną ludzi, zaburzenia erekcji oraz impotencja pojawiają się u coraz młodszych mężczyzn.
Szacuje się, że na zaburzenia erekcji skarży się obecnie około 1,5 miliona Polaków.
Brak konsultacji z lekarzem może doprowadzić do zaostrzenia się problemów z potencją seksualną i do trudności w kontaktach z partnerką.
Erekcja członka (wzwód) powstaje w wyniku bardzo złożonego procesu pobudzenia, w którym biorą udział: układ nerwowy (ośrodki sterujące zachowaniami seksualnymi w mózgu, rdzeniu kręgowym, nerwy, neuroprzekaźniki), układ hormonalny (np. poziom testosteronu), układ krążenia, mięśniowy, regulacja na poziomie komórkowym, bodźce erotyczne (wzrokowe, dotykowe itd.), osobowość mężczyzny, partnerki, otoczenie.
Gdyby zajrzeć do wnętrza członka, można by zobaczyć biegnące wzdłuż niego trzy rurki, zbudowane z tkanki przypominającej gąbkę. Dwie z nich to ciała jamiste, grube walce umieszczone po obu stronach prącia. Trzecia rurka to ciało gąbczaste, które obejmuje cewkę moczową i zakończone jest żołędzią.
W środku ciał jamistych znajduje się wiele jamek przedzielonych
pasemkami mięśni gładkich. To właśnie do nich
dochodzą zakończenia nerwów wywołujących erekcję i hamujących ją.
Jeżeli nerwy erekcyjne, ciągnące się od dolnego odcinka kręgosłupa do
penisa, otrzymają silny impuls, biorą górę nad nerwami hamującymi
pożądanie. Wtedy jamki ciał jamistych wypełniają się krwią, pęcznieją i zaczynają uciskać żyły doprowadzające krew do penisa. Dzięki temu
członek twardnieje i wznosi się do góry. Jeśli erekcja (wzwód) trwa
wystarczająco długo - może dojść do satysfakcjonującego obie strony
zbliżenia.Zaburzenia erekcji [ZE] polegają na trudności w powstaniu lub utrzymaniu erekcji niezbędnej do satysfakcjonującego stosunku. Najczęściej występuje umiarkowany typ ZE, czyli erekcja niepełna oraz typ głęboki - brak erekcji.
ZE mogą być jedynym zaburzeniem seksualnym lub współwystępującym z innymi zaburzeniami seksualnymi: osłabieniem lub zanikiem popędu płciowego, wytryskiem przedwczesnym, brakiem wytrysku.
Erekcje niepełne lub ich brak rano po obudzeniu się, w trakcie stosunku seksualnego oraz stopniowy rozwój zaburzenia sugerują tło organiczne. U części pacjentów, szczególnie w wieku dojrzałym, z różnymi chorobami, przyjmujących stale leki pomocne są badania dodatkowe: poziom cholesterolu, cukru, lipidów, testosteronu, prolaktyny, DHEAS, antygen PSA. W przypadku uzasadnionego podejrzenia ZE na tle krążeniowym bardzo pomocna jest Dopplersonografia, czyli badanie przepływu krwi w naczyniach tętniczych i żylnych członka.
Dzięki upowszechnieniu nowych metod leczenia ZE obecnie uzyskuje się wysoką skuteczność w leczeniu tego zaburzenia. W leczeniu ZE stosuje się następujące metody:
- leki doustne (np. VIALAFIL) - coraz bardziej popularne, działają nie tylko doraźnie, ale i leczniczo
- iniekcje w ciała jamiste członka
- pompy próżniowe
- metody chirurgiczne
Leki poprawiające wzwód oddziałują na układ krążenia, podwyższają drożność naczyń, dzięki czemu (wskutek naturalnego podniecenia) także do członka może napłynąć odpowiednio dużo krwi. A to już wystarcza, by zwiększył on swoje rozmiary i osiągnął właściwą twardość.
Leki na zaburzenia erekcji są całkowicie bezpieczne dla układu krążenia. Przed dopuszczeniem do sprzedaży przechodzą szczegółowe badania. Samej viagrze poświęcono 130 badań naukowych i żadne nie potwierdziło takich obaw. Wręcz przeciwnie – dowiedziono, że leki z tej grupy zwiększają przepływ krwi przez naczynia, korzystnie (regenerująco) oddziałują na nabłonek naczyń i w wielu przypadkach są stosowane w profilaktyce choroby niedokrwiennej serca. Warto dodać, że to zaburzenia erekcji często są pierwszym sygnałem, iż układ krwionośny nie działa właściwie i konieczne jest rozpoczęcie terapii, np. wyrównanie poziomu cukru. Nie ma też dowodów, by leki wspomagające erekcję wywoływały nadciśnienie. Wręcz przeciwnie - są stosowane do leczenia pierwotnego nadciśnienia płucnego.
POLECAMY!
POTENCY - PORADY DLA MĘŻCZYZN
YOHIMBE: SEKSUALNA WITALNOŚĆ DLA KOBIET I MĘŻCZYZN
AFRODYZJAKI: TAJNY ORĘŻ UWODZICIELI
SŁODKIE ZNIEWOLENIE
SEKS ANALNY DLA POCZĄTKUJĄCYCH
SEKSOWNE ZABAWY, KTÓRE DOPROWADZĄ WAS DO SZALEŃSTWA
