Cześć,

Piszcie czy macie jakieś swoje dziwactwa:) Ja mam ich (niestety..) wiele, np.:

• mruczenie przed snem (nie zawsze, ale często..)

• nietolerancja dla: pocierania steropianu o steropian, drapania paznokciami papieru (jezuuuuu!!), pocierania papieru o papier,  drapania paznokciami tablicy (fobia z lat przeszłych...) i- uwaga! wiem że to bardzo dziwne, ale...NIENAWIDZĘ piasku na stopach!!!:)) 

• obgryzanie skórek przy wargach

 i to chyba tyle. Czekam na wasze wypowiedzi (o ile ktoś tak ma.. a może tylko ja tak mam?? hmmm...)

Hmmmm , ciekawe pytanie :)

Po głębszej refleksji stwierdziłam , że mam obsesje na temat sprzątania. Wkurza mnie jak jest taki "lekki" bałagan , gdy np . jedna rzecz leży tam gdzie nie powinna albo gdy na blacie w kuchni są okruszki  , haha . Uwielbiam też odkurzać , hahaha . Najśmieszniejsze jest to , że czasem sama robie bałagan  i nie sprzątam kilka dni . Za to później jak dorwę szmatkę i odkurzacz to wszystko lśni :)))

 Nie cierpię także , jak jest w autobusie dużo ludzi i ja muszę sie przecisnąć , gdy mam wyjść. 

Jak oglądam film , gdzie scena jest kręcona w parkingu podziemnym ( gdzie zazwyczaj kto się chowa czy strzela) to strasznie sie boję , heheh .

Pozniej sama boje sie wjechac autem do takiego parkingu.

Boje sie tez ciemności . Ale juz nie tak bardzo jak w dziecinstwie :)

Jest jest jeszcze wiele innych dziwactw u mnie , ale tego już nie chcecie wiedziec ;)

Pozdrawiam wszystkie " Dziwaczki" ;)

Nadia , xx

buhahahah dziewczyny poprawiłyście mi humor który dzisiaj nie byl zbyt wesoly (poniedzialek,....) ale to gryzienie swetra rozwaliło mnie po prostu:))))

A wracając do tematu - boję się ciemnosci, pająków i wysokich wież z krętymi ciasnymi schodkami prowadzącymi w górę (często śni mi się że zlatuję z czegoś takiego brrrrrrrrrrr)

Pozdrawiam:)

Nie lubię pająków, wręcz histerycznie się ich boję, ale to w sumie nie dziwactwo, ale fobia.

Od kilku dni mój mąż dostał manii pocierania gołą nogą o nogę (takie ocieractwo) jak siedzi przy komputerze i doprowadza mnie tym do szału.

Nie lubię wycierać mokrych rąk w papierowe ręczniki. Na samą myśl przechodzą mnie dreszcze. 

Jak mi się coś przypomni to dopiszę :)

Ja nie lubię siadać w autobusie na wygrzanym siedzeniu przez kogoś... wiem , że niektórzy to uwielbiają, zwłaszcza zimą:)

Mam tez nerwy jak mój mąż nie sprząta po sobie - chodzi o kuchnie i ciuchy, rzuca mokry ręcznik lub chodzi na bosaka po mieszkaniu zbierając z podłogi wszystkie brudy a potem z tym włazi na kanapę. Najgorsze, że jak sama sie za to biorę, - sprzątanie to wkurzam się jeszcze bardziej - ale muszę, bo mi to przeszkadza

On za to nienawidzi jak głośno przy nim chrupę jedzenie, no chyba że sam je to mu nie przeszkadza :)) jak ktoś glamie gumę lub mówi z pełną buzią. Oczywiście nie mogę też strzelać z paznokci i gnieść puszek i pustych butelek po napojach przy nim.

Co do fobii, mysle nieraz ze cos czai sie w domu, najgorzej jak coś stuknie puknie, nie lubie sama zostawać na noc. Rozglądam sie po pokoju zanim zamknę oczy do snu - to mnie denerwuje, chyba boję sie przez ogladanie równych dziwnych programów o zjawiskach nadprzyrodzonych, filmów i wyswoływanie duchów w przeszłości,nie wiem jak się od tego uwolnić. Może ktoś ma pomysł?

basta nie mam pojęcia jak się od tego uwolnić i  powiem szczerze ze czuje ulge ze nie tylko ja mam ten problem.  czasem musze wrecz zostawic swiatlo zapalone, zanim zasne, bo ciagle wydaje mi sie ze ktos jest w pokoju (gdy zaswiece dalej mi sie tak wydaje, ale przynajmniej widze ze nikogo nie ma:)) a moze duchy istnieja i my jestesmy tak wrazliwe ze je wyczuwamy...? :)

Na szczęście nie boję się ciemności:)

Jeśli  chodzi o moje fobie..nie lubię przy kimś jeść i patrzeć jak inni jedzą. Nie jest to jakaś silna fobia czy coś, tylko po prostu nie lubię.. to jest dla mnie bardzo intymna sprawa:) coś jak chodzenie do ubikacji czy.. seks:) no może nie aż tak jednak... nie lubię i już!

jestem uzależniona od pastylek niquitin... rok temu rzuciłam palenie wspomagając się nimi no i tak mi zostało.. na imprezkach, zamiast papieroska - pastylki...:)

śmieszny, ale męczący (i kosztowny!)nałóg.. choć z drugiej strony, teraz przynajmniej się tak nie truję i ...nie śmierdzę:)

REAKTYWACJA WĄTKU!

Ponawiam pytanie, czy wyspiarki mają jakieś fobie, czy też dziwactwa?

Ja się panicznie boję motyli i to do tego stopnia,że krzyczę i uciekam choć dopiero później zdaję sobie sprawę z tego, że znów się nieodpowiednio zachowałam, szczególnie jeśli to ma miejsce publicznie. Jeśli to latające wstręctwo siedzi na np. firance( często się zdarza), proszę kogoś aby to uśmiercił i się tego pozbył, a i tak boję się później wejść do tego pomieszczenia i np. dotknąć firanki przez jakieś kilka dni, czy tygodni, bo mam wrażenie, że ten owad tam jest;( to bardzo utrudnia mi życie.

Nie lubię też ocierania paznokci o jakiś przedmiot np. kartkę, szybę ścianę, chodzi mi o ten pisk który wtedy słychać.

fajny topic:)

może nie będę oryginalna, ale obsesyjnie skubię skórki na ustach..:/ 

Ja również mam manię sprzątania,potrafię wrócić z pracy umęczona i głodna jak wilk,ale jak jest bałgan to nie usiądę i nie zjem musze najpierw posprzątać.

Kolejna fobia to,że zawsze maluję się przy otwartych drzwich do łazienki jak ktoś mnie zamknie natychmiast się denerwuję, na szczęście dla moich domowników otwarte drzwi muszą mi towarzyszyć tylko przy robieniu make upu.

Mam też zboczenie na punkcie wyglądu np niektórych swoich rzeczy nie nosze bo nie mam do nich butów i torebki w tym samym kolorze....ale to chyba dotyczy wielu kobiet;))))

Ja z kolei panicznie boję się wody (oczywiście nie do tego stopnia, aby się nie myc heheh).Boję sie po prostu większych zbiorników wodnych.

Natomiast moją obsesja jest sprzątanie na wysoki połysk, oraz ogromne dziwactwo: wszystkie moje kosmetyki, środki czystości, których używam, produkty w lodówce itp muszą być  ustawione etykietą (napisem) do mnie, w idealnej symetrii. To moje zboczenie jest uciążliwe dla mojego chłopaka, bo ciągle poprawiam go, albo co gorsza złoszczę się, że zapomniał o mojej obsesji

Ja z kolei panicznie boję się wody (oczywiście nie do tego stopnia, aby się nie myc heheh).Boję sie po prostu większych zbiorników wodnych.

 

Natomiast moją obsesja jest sprzątanie na wysoki połysk, oraz ogromne dziwactwo: wszystkie moje kosmetyki, środki czystości, których używam, produkty w lodówce itp muszą być  ustawione etykietą (napisem) do mnie, w idealnej symetrii. To moje zboczenie jest uciążliwe dla mojego chłopaka, bo ciągle poprawiam go, albo co gorsza złoszczę się, że zapomniał o mojej obsesji

 

 

 Kobietki zazdroszczę Wam tej obsesji na punkcie sprzątania i czystości (jak widzę wiele z Was tak ma..) Niestety mam odwrotnie - jestem potworną bałaganiarą...;)I chyba jestem jedyna...:(

Wendy nie przejmuj się swoim bałaganiarstwem, bo przecież zawsze musi być ktoś taki, kto musi bałaganić, aby inni mieli co sprzątać 

Dla mnie sprzątanie jest formą odstresowania, zamiast krzyczeć chwytam za ścierkę i do dzieła  

Lirycs uwierz mi, że to wielkie przekleństwo taki pedantyzm, a szczególnie gdy się spieszę, szybko odstawiam jakiś kosmetyk, sytuuję go napisem do mnie, a za nim lecą ( w sensie że wywracają się ) pozostałe, i wszystkie muszę idealnie odstawić , bo inaczej nie będę mogła spokojnie wyjść z domu

Zresztą tak samo ma z portfelem, nie dość że kilkanaście razy sprawdzam, czy mam go w torbie, jeszcze go rozpinam i przekładam w nim pieniądze, karty, karteczki, tak, żeby ładnie w nim leżały...

Ehh..